PL EN
Wydawnictwo
WSGE
Wyższa Szkoła Gospodarki
Euroregionalnej
im. Alcide De Gasperi
BOOK CHAPTER (183-196)
Universality of jurisdiction in the Succession Regulation 650/2012
 
More details
Hide details
1
Università di Warmia e Mazury di Olsztyn
 
 
KEYWORDS
ABSTRACT
The paper discusses the problem of jurisdiction of judicial bodies in succession matters, which is extremely important in practical terms. Since 17 August 2015, the Succession Regulation 650/2012 has been applicable in most of Member States of the European Union. The EU regulation plays an important role in inheritance cases having a cross-border element. The primary aim of the study is an attempt to define the nature of jurisdiction of judicial bodies in inheritance matters. To this end, the provisions of the EU legislation will be analysed, taking into account the previous scholarly opinion expressed in the European literature on the problem concerned. The theoretical and legal considerations will be complemented by the case law of the Court of Justice of the European Union regarding specific factual states related to the issue discussed herein. In summary, the author will try to assess the legal solutions on succession adopted and implemented in most Member States of the European Union.
 
REFERENCES (35)
1.
Ancel, B. e Laquette, Y. (1998). Grands arrêts de la jurisprudence française de droit international privé, Paris: Dalloz.
 
2.
Audit, B. (2010). Droit international privé, Paris: LGDJ.
 
3.
Basedow, J. e Dutta, A. (2010). Max Planck Institute for Comparative and International Private Law, Comments on the European Commission’s Proposal for a Regulation of the European Parliament and of the Council on jurisdiction, applicable law, recognition and enforcement of decisions and authentic instruments in matters of succession and the creation of a European Certificate of Succession, “Rabels Zeitschrift für ausländisches und internationales Privatrecht” No. 74.
 
4.
Bonomi, A. (2013). W: A. Bonomi, P. Wautelet (ed.), Le droit européen des successions, “Commentaire du Règlement” No. 650/2012 du 4 juillet 2012, Bruxelle.
 
5.
Convenzione dell’Aia del 2 ottobre 1973 sulla legge applicabile alle obbligazioni alimentari, Dz.U.2000.39.444.
 
6.
Convenzione dell’Aia del 5 ottobre 1961 sulla competenza delle autorità e la legge applicabile in materia di protezione dei minori, Dz.U.1995.106.519. Convenzione di Lugano II del 30 ottobre 2007 concernente la competenza giurisdizionale e il riconoscimento delle decisioni in materia civile e commerciale, Dz.Urz.UE.L.339.
 
7.
Czepelak, M. (2015). Autonomia woli w prawie prywatnym międzynarodowym Unii Europejskiej, Warszawa.
 
8.
Czubik, P. (2016). Umowa prorogacyjna z art. 5 europejskiego rozporządzenia spadkowego jako nowa czynność notarialna, „Nowy Przegląd Notarialny” No. 2.
 
9.
Decisione del Tribunale Distrettuale di Danzica del 27 marzo 2017, XVI parte 249/17, LEX n. 2282714.
 
10.
Decisione del Tribunale Superiore del Land di Amburgo del 16 novembre 2016, 2 W 85/16.
 
11.
Dörner, H. (2012). EuErbVO: Die Verordnung zum Internationalen Erb-und Erbverfahrensrecht ist in Kraft!, Munchen: C.H. Beck.
 
12.
Dutta, A. (2015). Die europäische Erbrechtsverorordnung vor ihrem Anwendungsbeginn: Zehn ausgewählte Streitstandminiaturen, „IPRax – Praxis des Internationalen Privat und Verfahrensrechts“ No. 215/01.
 
13.
Fallon, M. e Kruger, T. (2012–2013). The spatial scope of the EU’s rules on jurisdiction and enforcement of judgments: from bilateral modus to unilateral universality?, “Yearbook of Private International Law”.
 
14.
Ferid, M. (1974). Le rattachement autonome de la transmission successorale en droit international privé, Recueil des Cours de l’Académie de Droit International de La Haye, Vol. 142.
 
15.
Fötschl, A. (2010). The Relationship of the European Certificate of Succession to National Certificates. W: A. Bonomi e Ch. Schmid (ed.), Successions internationales. Réflexions autour du futur règlement européen et de son impact pour la Suisse, Actes de la 22e Journée de droit international prive du 19 mars 2010 à Lausanne, Genève.
 
16.
Grziwotz, H. (2016). Erbscheinsverfahren neu geregelt, „Fachzeitschrift für das gesamte Familienrecht“ No. 17.
 
17.
Haopei, L. (1990). Some recent developments in the conflict of laws of successions, Recueil des Cours de l’Académie de Droit International de La Haye, Vol. 224. http://curia.europa.eu/juris/d...,(dostęp: 3.05.2018).
 
18.
Karkut, D. (2017). Czy polski notariusz może być objęty zakresem kategorii pojęciowej „sąd” w rozumieniu unijnego rozporządzenia spadkowego?, „Rejent” No. 3.
 
19.
Lein, E. (2009). A further step towards a European code of private international law. The Commission proposal for a regulation on sussession, “YPIL” Vol. 11.
 
20.
Leipold, D. (2015). Die internationale Zuständigkeit für die Ausschlagung der Erbschaft nach EuErbVO und IntErbRVG, “Zeitschrift für Erbrecht und Vermögensnachfolge” No. 553.
 
21.
Mankowski P. (2017), Nota alla decisione del Tribunale Superiore del Land di Amburgo del 16 novembre 2016, 2 W 85/16, “Zeitschrift für das gesamte Familienrecht”.
 
22.
Margoński, M. (2017). Wyłączny charakter jurysdykcji wynikającej z art. 4 unijnego rozporządzenia spadkowego (analiza na kanwie pytania prejudycjalnego w sprawie C-20/17, Oberle), „Polski Proces Cywilny” No. 3.
 
23.
Queirolo, I. (2013). W: S. Bariatti, I. Viarengo, F.C. Villata (ed.), Towards the Entry into Force of the Succession Regulation: Building Future Uniformity upon Past Divergencies, JUST.JCIV.AG.4666.
 
24.
Queirolo, I. (2016). Jurisdiction in succession matters: General rules and chice of court. W: S. Bariatti, I. Viarengo, F.C. Villata (ed.), Towards the entry into force of the succession regulation: Building future uniformity upon past divergencies, Milano: University of Milan.
 
25.
Rabel, E. (1958). The conflict of laws. A comparative study. Volume four. Property: Bills and Notes: Inheritance: Trusts: Application of Foreign Law: Intertemporal Relations, Ann Arbor: University of Michigan Law School.
 
26.
Regolamento (UE) n. 2016/1104 del Consiglio del 24 giugno 2016, relativo all’attuazione di una cooperazione rafforzata in materia di competenza, legge applicabile, riconoscimento ed esecuzione delle decisioni in materia di effetti patrimoniali delle unioni registrate. Dz.Urz.UE.L.183.
 
27.
Regolamento (UE) n. 650/2012 del Parlamento Europeo e del Consiglio del 4 luglio 2012 relativo alla competenza, alla legge applicabile, al riconoscimento e all’esecuzione delle decisioni e all’accettazione e all’esecuzione degli atti pubblici in materia di successioni e alla creazione di un certificato successorio europeo, OJL.201.27.7.2012.
 
28.
Regolamento del Parlamento europeo e del Consiglio, del 14 ottobre 2009, relativo alla competenza, alla legge applicabile, al riconoscimento e all’esecuzione delle decisioni e degli atti pubblici in materia di successioni e alla creazione di un certificato successorio europeo (COM 2009/154).
 
29.
Rzewuska, M. i Rzewuski, M. (2018). Komentarz do art. 4 Rozporządzenia spadkowego Nr 650/2012. W: M. Załucki (ed.), Unijne Rozporządzenie spadkowe Nr 650/2012. Komentarz, Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck.
 
30.
Stamatiadis, D. (2017). W: H. Pamboukis (ed.), EU Succession Regulation No 650/2012. A Commentary, Oxford: C.H. Beck.
 
31.
Wagner, R. e Fenner, N. (2015). Anwendung der EU-Erbrechtsverordnung in Deutschland, “Fachzeitschrift für das gesamte Familienrecht” No 19.
 
32.
Walasik, M. (2014). Pozycja prawna polskiego notariusza w sprawach międzynarodowych z zakresu prawa spadkowego. W: M. Krzymuski i M. Margoński (ed.), Znad granicy ponad granicami. Księga dedykowana Profesorowi Dieterowi Martiny, Warszawa: C.H. Beck.
 
33.
Weitz, K. (2015). Jurysdykcja krajowa w sprawach spadkowych w świetle rozporządzenia spadkowego. W: M. Pazdan i J. Górecki (ed.), Nowe europejskie prawo spadkowe, Warszawa: Wolters Kluwer.
 
34.
Wysocka-Bar, A. (2010). Projekt jednolitego międzynarodowego prawa spadkowego państw Unii Europejskiej, „Kwartalik Prawa Prywatnego” No. 1.
 
35.
Wysocka-Bar, A. (2016). Jurysdykcja krajowa sądów polskich a kolizyjna jednolitość spadku, „Problemy Współczesnego Prawa Międzynarodowego, Europejskiego i Porównawczego” Vol. 14.