PL EN
Wydawnictwo
WSGE
Wyższa Szkoła Gospodarki
Euroregionalnej
im. Alcide De Gasperi
ROZDZIAŁ KSIĄŻKI (191-206)
Kształtowanie osobowości niedostosowanego społecznie lub/i z zaburzeniami w zachowaniu w młodzieżowych ośrodkach socjoterapii
 
Więcej
Ukryj
1
Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie
 
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
Wyzwaniem współczesności jest wyposażenie młodych ludzi nie tylko w wiedzę, kształtowanie umiejętności praktycznych, ale przede wszystkim w umiejętności społeczne, które warunkują prawidłowe relacje społeczne, postawy wobec siebie i innych. Jest to cel młodzieżowych ośrodków socjoterapii, do których trafia młodzież niedostosowana społecznie lub wykazująca zaburzenia w zachowaniu. Socjoterapia stanowi jedną z metod kształtujących społecznie aprobowane wartości, normy i zachowania. Dzięki odpowiedniej pracy, oddziaływaniom następują oczekiwane zmiany i rezultaty w osobowości wychowanka. W ośrodku wychowanek uczy się zachowań, komunikacji, asertywności, pobudza do refleksji i zmian, a przede wszystkim życia w obszarze norm społecznych, co jest jednym z celów wychowania i socjalizacji.
 
REFERENCJE (10)
1.
Hołyst B. (2001). Kryminologia. Warszawa.
 
2.
Krajewska B. (2009). Instytucje wsparcia dziecka i rodziny Zagadnienia podstawowe. Kraków: Wydawnictwo Impuls.
 
3.
Opora R. (2016). Ewolucja niedostosowania społecznego jako rezultat zmian w zakresie odporności psychicznej i zniekształceń poznawczych. Gdańsk.
 
4.
Opora R. (2010). Resocjalizacja. Wychowanie i psychokorekcja nieletnich niedostosowanych społecznie. Kraków.
 
5.
Paszkiewicz A. (2010). Teoretyczny model wychowania resocjalizacyjnego w środowisku otwartym. Białystok.
 
6.
Paszkiewicz A. (2017). Skuteczna praca z wychowankiem niedostosowanym społecznie w grupie socjoterapeutycznej. Warszawa.
 
7.
Strzemieczny J. (1993). Zajęcia socjoterapeutyczne dla dzieci i młodzieży. Warszawa.
 
8.
Urban B., Stanik J.M. (2008). Resocjalizacja, tom 1. Warszawa.
 
9.
Szczęsny W.W. (2003). Rozważania o etyce i życiu, Warszawa: „Żak”.
 
10.
Wegierski Z. (2006). Opieka nad dzieckiem osieroconym teoria i praktyka. Toruń: Wydawnictwo Akapit.