PL EN
Wydawnictwo
WSGE
Wyższa Szkoła Gospodarki
Euroregionalnej
im. Alcide De Gasperi
ROZDZIAŁ KSIĄŻKI (97-126)
Osoba z niepełnosprawnością jako twórczy uczestnik fandomu. Nowe znaczenie technologii sieciowej 2.0
 
Więcej
Ukryj
 
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
Termin „fandom” określa społeczność fanów, zazwyczaj aktywnych i identyfikujących się z ową społecznością. Klasyczne konotacje słowa akcentują natomiast pewną przesadność fanów w uzewnętrznianiu własnych preferencji. Jak zauważyła Joli Jenson: „Literatura o fandomie jest przesiąknięta obrazami dewiacji”. Choć ostatnie dekady przyniosły znaczące zmiany w podejściu do badań kultury popularnej i jej fanów, pedagogiczne analizy zagadnienia wskazują zagrożenia związane z konsumpcją mediów, a w sposób szczególny − z korzystaniem z głównej platformy współczesnego fandomu – Internetu. Z drugiej zaś strony to technologiom cyfrowym przypisuje się decydujące znaczenie w pedagogice nieformalnej. W perspektywie historycznej cechy dewiacji przypisywano także osobom z niepełnosprawnością. Zmiany trendów kulturowo-społecznych umożliwiły przewartościowanie miejsca osoby z niepełnosprawnością w dyskursie publicznym. W tym świetle interesujące wydają się być pytania: Czy same osoby z niepełnosprawnością występują w rolach twórczych uczestników fandomu? A jeżeli tak, to jak określają znaczenie tej aktywności w swoim życiu? Czy mimo skomplikowanych relacji z kulturą popularną i nowymi technologiami, pedagodzy powinni dostrzec potencjał tego zagadnienia? W niniejszym artykule autorka przybliża wybrane egzemplifikacje aktywności fanów z niepełnosprawnością z najnowszej literatury przedmiotu oraz witryn internetowych. Analiza przykładów staje się podstawą refleksji związanej z możliwościami odpowiedzi na powyższe pytania.
 
REFERENCJE (47)
1.
Andrulonis, E., Zaorska, M. (2006). Zjawisko ludzkiej niepełnosprawności w aspekcie historycznym i współcześnie. „Wychowanie na co Dzień” nr 4−5, ss. 3−8.
 
2.
Barnes, C., Mercer, G. (2003). Disability Culture: Assimilation or Inclusion? W: G.L. Albrecht, K. Seelman, M. Bury (red.), Handbook of Disability Studies (ss. 515−534). Teller Oaks: SAGE Publications.
 
3.
Boeltzig, H., Hasnain, R., Sulewski, J.S. (2012). Art and Disability: Intersecting Identities among Young Artists with Disabilities. “Disability Studies Quarterly” nr 1. Pozyskano [18.05.2017] z: http://dsq-sds.org/article/vie....
 
4.
Booth, P. (2015). Fandom: The Classroom of the Future. “Transformative Works and Cultures” nr 19. doi.org/10.3983/twc.2015.0650 [10.04.2017].
 
5.
Brough, M., Shresthova, S. (2012). Fandom meets activism: Rethinking civic and political participation. “Transformative Works and Cultures” nr 10. doi:10.3983/twc.2012.0303 [30.03.2017].
 
6.
Chaney, K. (2016). Living, working, and fangirling with a chronic illness. Pozyskano [21.04.2017] z: http://uncannymagazine.com/art....
 
7.
Chrzanowska, I. (2014). Zagrożenie nowymi formami zachowań ryzykownych wśród dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością – uzasadnienia dla zainteresowania problematyką. „Studia Edukacyjne” nr 33, ss. 35−44.
 
8.
Among Children and Young People with Disabilities – Justification for the New Research Area in Special Education]. Studia Edukacyjne nr 33, 2014, Poznań 2014, pp. 35−44.
 
9.
Chrzanowska, I. (2015). Pedagogika specjalna. Od tradycji do współczesności. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
 
10.
Conforto, D., Machado, R. Santarosa, L. (2014). Whiteboard: Synchronism, accessibility, protagonism and collective authorship for human diversity on Web 2.0. “Computers in Human Behavior”, nr 31, ss. 591–601.
 
11.
Filiciak, M., Tarkowski, A. (2012). Alfabet nowej kultury: F jak Fan. Pozyskano [13.04.2017] z: http://www.dwutygodnik.com/art....
 
12.
Fiske, J. (1992). The cultural economy of fandom. W: L.A. Lewis (red.), Adoring Audience. Fan Culture and Popular Media (ss. 30−44). Londyn, Nowy Jork: Routledge.
 
13.
Fiszer, A. (2016). Nowe media jako narzędzie usprawniające życie osób niepełnosprawnych. „Studia Krytyczne” nr 2, ss. 161−174.
 
14.
Furmanek, W. (2014). Zagrożenia wynikające z rozwoju technologii informacyjnych. „Dydaktyka informatyki” nr 9, ss. 20−48.
 
15.
Jaeger, P.T. (2012). Disability and the Internet: Confronting a Digital Divide. Boulder: Lynne Rienner Publishers.
 
16.
Jakubowski, W. (2006). Edukacja w świecie kultury popularnej. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
 
17.
Johnson, J.K. (2008). The visualization of the twisted tongue: Portrayals of stuttering in film, television, and comic books. “The Journal of Popular Culture” nr 2, ss. 245−261.
 
18.
Jenkins, H., Shresthova, S. (2012). Up, Up, and Away! The Power and Potential of Fan Activism. Transformative Works and Cultures, nr 10. doi.org/10.3983/twc.2012.0435 [19.04.2017].
 
19.
Jenson, J. (1992). Fandom as Pathology: The Consequences of Characterization. W: L.A. Lewis (red.), The Adoring Audience: Fan Culture and Popular Media (ss. 9–28). Nowy Jork: Routledge Publishing.
 
20.
Karahan, E., Roehrig, G. (2016). Use of Web 2.0 Technologies to Enhance Learning Experiences in Alternative School Settings. “International Journal of Education in Mathematics, Science and Technology” nr 4, ss. 272−283.
 
21.
Kociemba, D. (2010). “This isn’t something I can fake”: Reactions to Glee’s representations of disability. “Transformative Works and Cultures” nr 5. doi:10.3983/twc.2010.0225 [14.04.2017].
 
22.
Konecki, K. (2010). W stronę socjologii jakościowej: badanie kultur, subkultur i światów społecznych. W: J. Leoński, M. Fiternicka-Gorzko (red.), Kultury, subkultury i światy społeczne w badaniach jakościowych (ss. 17−37), Szczecin: Volumina.pl.
 
23.
Kozera, D. (2016). Co fan może, a czego nie – dialog twórców Nie z tego świata z fanami w odcinku poświęconym fan-fiction. W: A. Krawczyk-Łaskarzewska, A. Naruszewicz-Duchlińska (red.), Seriale w kontekście kulturowym. Widzowie – fani – twórcy (ss. 133−146). Olsztyn: Instytut Polonistyki i Logopedii Uniwersytetu Warmińsko−Mazurskiego.
 
24.
Krause, A. (2010). Dziecko niepełnosprawne w rodzinie w perspektywie zmiany społecznej. W: A. Żyta (red.), Rodzina osób z niepełnosprawnością intelektualną wobec wyzwań współczesności (ss. 15−24). Toruń: Wydawnictwo Edukacyjne „AKAPIT”.
 
25.
Krause, A. (2013). Teoretyczne inspiracje pedagogiki specjalnej – pedagogika emancypacyjna. „Studia Edukacyjne” nr 28, ss. 7−16.
 
26.
Manovich, L. (2006). Język nowych mediów. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne.
 
27.
Maślanka, A. (2008). Prawne i pozaprawne formy wsparcia osób z niepełnosprawnością intelektualną w kontekście zmiany paradygmatu w postrzeganiu tych osób. „Człowiek-Niepełnosprawność-Społeczeństwo” nr 2, ss. 17−34.
 
28.
McCall, J., Mudan Finn, K. (2016). Exit, pursued by a fan: Shakespeare, Fandom, and the Lure of the Alternate Universe. “Critical Survey” nr 2, ss. 27−38.
 
29.
Melosik, Z. (2003). Kultura popularna jako czynnik socjalizacji. W: Z. Kwieciński, B. Śliwerski (red.), Pedagogika. Podręcznik akademicki, cz. II (ss. 68−91). Warszawa: PWN.
 
30.
Mukherjee, R. (2011). Bling fling: Commodity consumption and the politics of the “post-racial”. W: M.G. Lacy, K.A. Ono (red.), Critical Rhetorics of Race (ss. 178−196). Nowy Jork: New York University Press.
 
31.
Ostrowska, A. (2015). Stosunek społeczeństwa do osób z niepełnosprawnością na podstawie badań z lat 1993–2013. Jak postępuje proces integracji? „Zdrowie Publiczne i Zarządzanie” nr 3, ss. 232−242.
 
32.
Ploch, L. (2014). Konteksty aktywności artystycznej osób z niepełnosprawnością. Warszawa: Difin.
 
33.
Prior, S., Reynolds, F. (2003). A lifestyle coat-hanger’: a phenomenological study of the meanings of artwork for women coping with chronic illness and disability. “Disability and Rehabilitation” nr 14, ss. 785–794.
 
34.
Rogan, P., Walker, P. (2014). Make the Day Matter! Promoting Typical Lifestyles for Adults with Significant Disabilities. Baltimore: Paul H. Brookes Publishing Co.
 
35.
Rosenblatt, B., Tushnet, R. (2015). Transformative Works – Young Women’s Voices on Fandom and Fair Use. W: J. Bailey, V. Steeves (red.) eGirls, eCitizens (ss. 385−409). Ottawa: University of Ottawa Press.
 
36.
Safran, S.P. (1998). The First Century of Disability Portrayal in Film An Analysis of the Literature. “The Journal of Special Education” nr 4, ss. 467−479.
 
37.
Sandvoss, C. (2005). Fans: The Mirror of Consumption. Cambridge: Polity Press.
 
38.
sasha_feather. (2010). From the edges to the center: Disability, Battlestar Galactica, and fan fiction. “Transformative Works and Cultures” nr 5. doi.org/10.3983/twc.2010.0227 [10.04.2017].
 
39.
Siuda, P. (2010). Od dewiacji do głównego nurtu. Ewolucja akademickiego spojrzenia na fanów. „Studia Medioznawcze” nr 3, ss. 87–99.
 
40.
Siuda, P. (2012). Mechanizmy kultury prosumpcji, czyli fani i ich globalne zróżnicowanie. “Studia Socjologiczne” nr 4, ss. 109−132.
 
41.
Stelter, Ż. (2005). Twórczość jako metoda łagodzenia skutków niepełnosprawności. „Kwartalnik Pedagogiczno-Terapeutyczny: Nasze Forum” nr 3−4, ss. 121−129.
 
42.
Stachura, K. (2007). Nowe media i technologie tożsamości. Lifestreaming jako praktyka społeczno-kulturowa. W: „Toruńskie Studia Bibliograficzne” nr 1. doi.org/10.12775/ TSB.2014.009 [2.04.2017].
 
43.
Szpunar, M. (2010). Nowe media a paradygmat kultury uczestnictwa. W: M. Graszewicz i J. Jastrzębski (red.), Teorie komunikacji i mediów (ss. 251−262), Wrocław: Wydawnictwo ATUT.
 
44.
Tarkowski, A. (2004). Radosna rewolucja, wolna kultura. „Obieg” nr 2. Pozyskano [16.04.2017] z: http://witryna.czasopism.pl/pl....
 
45.
Thomson, R.G. (1997). Extraordinary bodies: Figuring physical disability in American culture and literature. Columbia University Press.
 
46.
Więckowska, K. (2010). Obraz niepełnosprawności w filmach rysunkowych dla dzieci. „Szkoła Specjalna” nr 2, ss. 138−146.
 
47.
Wojtasik, Ł. (2009). Rodzice wobec zagrożeń dzieci w Internecie. „Dziecko Krzywdzone” nr 1, ss. 90−99.
 
Journals System - logo
Scroll to top