PL EN
Wydawnictwo
WSGE
Wyższa Szkoła Gospodarki
Euroregionalnej
im. Alcide De Gasperi
ROZDZIAŁ KSIĄŻKI (293-312)
Zarządzanie różnorodnością w organizacji
 
Więcej
Ukryj
1
University of Euroregional Economy them. Alcide De Gasperi in Józefów, Poland
2
Warsaw University of LIfe Sciences – SGGW, Poland
 
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
W obliczu szybkich zmian nowoczesne organizacje muszą być gotowe na rozwój technologii i zmiany związane z procesem globalizacji na świecie. Efektem tych zmian jest przejście od zarządzania organizacjami monokulturowymi do zarządzania organizacjami wielokulturowymi. Procesy migracyjne są przyczyną wzrostu różnorodności kulturowej w przedsiębiorstwach. Jest to efekt starzenia się społeczeństw oraz zmian w strukturach korporacyjnych. Różnorodność to także podział ze względu na płeć, wiek, kolor skóry itp. Może również odnosić się do zdolności fizycznych i umysłowych oraz religii. Wprowadzenie koncepcji zarządzania różnorodnością jest wymogiem współczesnego świata. Zwłaszcza w odniesieniu do zarządzania zasobami ludzkimi i towarzyszących mu procesów społeczno-gospodarczych. To wymóg współczesnego świata. Obecnie rynek wymusza na organizacjach otwartość. Przedsiębiorstwa powinny tworzyć takie warunki pracy, aby każdy pracownik cieszył się komfortem wypełniania obowiązków zawodowych. Aby mógł rozwijać swój potencjał. Zarządzanie różnorodnością powinno cechować się faktyczną dbałością o pracowników organizacji, ponieważ to oni są źródłem jej sukcesu. Przedsiębiorstwa działające w warunkach ciągłych zmian powinny reagować i weryfikować cele strategiczne, aby nie tylko przetrwać, a także stale się rozwijać. Ponadto muszą wdrażać innowacje we wszystkich obszarach swojej działalności. Niezwykle ważne jest dostosowanie struktury organizacyjnej do aktualnej sytuacji rynkowej. Ważne jest również zrozumienie różnorodności w warunkach przedsiębiorstwa. Odpowiednio zarządzana powinna przynieść organizacji korzyści. Ważne jest uwzględnienie wymagań i potrzeb zarówno pracowników, jak i klientów. Działania te powinny stać się normą, a nawet standardem w celu budowania przewagi konkurencyjnej organizacji.
 
REFERENCJE (24)
1.
Armstrong M. (2005). Human Resource Management, Oficyna Ekonomiczna, Wolters Kluwer, Kraków.
 
2.
Armstrong M., Taylor S. (2016). Human Resource Management, Wolters Kluwer Polska, Warsaw.
 
3.
Bauman Z. (2007). Fluid Times, Life in the Age of Uncertainty, Polity Press, Cambridge.
 
4.
Bojarunie M., Florek I., Jarmoła P. (2018). Diversity management in Poland and Ukraine as a response to demographic changes, Intercultural Comunication 1 (4) 2018, 200.
 
5.
Branka M. (2010). Equal rights, equal opportunities (in) equal reality or the European gender equality policy [electronic document], http://www.projekt-sampo.pl/pd... [Accessed: 10.05.2021].
 
6.
Bregin D., Wojkowska M., Powlęga M., Rutkowska E. (2014). Equal treatment in public administration, Chancellery of the Prime Minister.
 
7.
Dobzlansky I. (1979). Diversity and equality, PIW, Warsaw.
 
8.
Directive 2000/43 / EC [Electronic document] http: cms.horus.belfiles/99935/MediaArchive/pdfPoland_POL.pdf [Accessed: 01.06.2021].
 
9.
Directive 2000/78 / EC [Electronic document] http: www.ind.org.pl/sonnszz/dyrekli... [Accessed: 01.06.2021].
 
10.
Filipowicz G. (2013). Organizational development through employee efficiency development, Wolters Kluwer Polska, Warsaw.
 
11.
Friday E., Friday S. (2003). Managing diversity using a strategic planned change approach, The Journal of Management Development, 10 (22) 2003.
 
12.
Grublo D.J. (1995). Respecting our differences, „Women is bussines”, 6/47.
 
13.
Gryffin R. (2004). Fundamentals of organization management, PWN, Warsaw.
 
14.
Kępka J. (2009). Is tolerance necessary in an indifferent world, „Keryks”, International Pedagogical Review VII.
 
15.
Koonce R. (2001). Redefining diversity: it’s not the right things to do It also makes good business sense, „Training and development”, 12/2001.
 
16.
Maziarz L. (2016). Managing the motivation of experts – on the example of specialists from the IT industry, CeDeWu, Warsaw.
 
17.
Mazur B. (2005). The role of the cultural factor in the process of learning and teaching, „Praxelogy”, 145/2005.
 
18.
Olko S. (2017). Knowledge management in clusters and networks in creative industries, CeDeWu Warsaw.
 
19.
Rogozińska-Pawelczyk A. (2016). Diversity management in Polish organizations [in] Towards diversity – new challenges in managing the organization and social potential, VOLUME XVII / Book 2 / Part III.
 
20.
Ronowicz Z. (2005), Cultural intelligence or what a manager of the 21st century should do, „Personnel and Management”, 7/2005.
 
21.
Sitek M. (2017). Ecological development of the economy as an opportunity to increase employment in the European Union, Journal of Moderm Science, TOM 2/33/2017, Józefów.
 
22.
Sznajder A. (2013). Guide to diversity management, Lewiatan Confederation, W & B Printing House, Warsaw.
 
23.
Stasiak A. (2020). We are not looking for employees but partners, ICAN Institute, 21/02/2020 Nationale – Niderlanden.
 
24.
Stoner J.A.F., Freeman R.E., Gilbert Jr D.R. (1998). Management, PWE, Warsaw.