PL EN
Wydawnictwo
WSGE
Wyższa Szkoła Gospodarki
Euroregionalnej
im. Alcide De Gasperi
ROZDZIAŁ KSIĄŻKI (215-229)
Kompetencyjny model autorytetu lokalnego lidera kultury (LLK)
 
Więcej
Ukryj
1
Akademia Muzyczna w Łodzi
 
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
W oparciu o badania ankietowe określono kompetencje grupy 102 animatorów kultury i poziom uznania społecznego, jakim się cieszyli w swoich społecznościach lokalnych. Uznanie społeczne oceniane było w oparciu o dwa jednoznaczne kryteria: nominację społeczną do Nagrody Marszałka woj. Mazowieckiego lub jej brak, oraz fakt zaangażowania lub braku zaangażowania we współpracę wolontariuszy. W oparciu o te dwa kryteria wyodrębniono spośród badanych trzy grupy: • 35% próby badawczej stanowili animatorzy kultury nominowani do Nagrody Marszałka woj. Mazowieckiego, współpracujący z wolontariuszami, których nazwano lokalnymi liderami kultury; • 47% - stanowili animatorzy kultury nie nominowani do Nagrody, ale współpracujący z wolontariuszami, których nazwano menedżerami kultury; Przeprowadzone badania pozwoliły na określenie zestawu kompetencji każdej z wyodrębnionych grup. Grupa nr 1, ciesząca się podwójnym uznaniem, posiadała najbogatszy zestaw kompetencji, na które złożyły się kompetencje przywódcze, merytoryczne/menedżerskie oraz specyficzne kompetencje osobiste. Animatorzy przyporządkowani do grup nr 2 i 3, nie posiadali części kompetencji przywódczych i osobistych posiadanych przez tych z grupy nr 1. Uznanie społeczne wyrażające się społeczną nominacją do Nagrody Marszałka i/lub faktem dobrowolnego, bezinteresownego podążania za animatorem jako godnym posłuchu przywódcą, zostało w pracy wykorzystane jako miara autorytetu, jakim cieszyli się badani. Według definicji Słownika języka polskiego (2006) „autorytet to uznanie, jakim obdarzona jest osoba w jakiejś grupie”. Z analizy porównawczej kompetencji wyodrębnionych grup (liderów, menedżerów i kierowników) wynika, że cieszący się autorytetem liderzy nie budują swojego autorytetu w oparciu o zajmowane stanowiska, czy pełnione funkcje, ale w oparciu o swoje kompetencje.
 
REFERENCJE (26)
1.
Antczak B. (2009). Rola marketingu w procesie kierowania firmą. WSGE, Zeszyty Naukowo-Dydaktyczne 1/6/2009.
 
2.
Baum R, Locke E.A., Kirkpatrick E.A.(1998). A longitudinal study of the relation of vision and vision communication to venture growth in entrepreneurial firms. Journal of Applied Psychology, 83, 43-54.
 
3.
Buckingham M., Coffman C. (2004). Po pierwsze: Złam wszelkie zasady. Co najwięksi menadżerowie na świecie robią inaczej. Wydawnictwo MT Biznes. Warszawa.
 
4.
Blanchard K.( 2011). Przywództwo wyższego stopnia. PWN. Warszawa.
 
5.
Collins J.( 2003). Od dobrego do wielkiego. Wydaw. SPM Project. Wrocław.
 
6.
Chrościcki Z.(2001). Zarządzanie projektem – zespołami zadaniowymi. Wydawnictwo C.H. Beck. Warszawa.
 
7.
Chwedorowicz J. (2011). Jak nauczyć ucznia skutecznego kierowania sobą w procesie uczenia się. Edukacja ustawiczna dorosłych. 1(72). s.121-129.
 
8.
Chwedorowicz J. (2011). Rozwój kompetencji twórczych ucznia. [w:] Jan Łaszczyk (red.), Filozofia i pedagogika twórczości – główne problemy, zasadnicze rozstrzygnięcia. wyd. Sowa. Warszawa.
 
9.
Chwedorowicz J. (2012). Kompetencje lokalnego lidera kultury. wyd. AMŁ. Łódź.
 
10.
Chwedorowicz J. Zarządzanie rozwojem zdolności dziecka w środowisku rodzinnym, w druku.
 
11.
Covey S.R. (2003). 7 nawyków skutecznego działania. Medium. Warszawa.
 
12.
Domański T.(2007). Marketing kultury. WUŁ. Łódź.
 
13.
Dornan J., Maxwell J.(1995). Strategia sukcesu. Studio Emka. Warszawa.
 
14.
Doz Y. L., Hamel G.(1998), Alliance Advantage. The art of Creating Value through Partnering. Harward Business School Press. Boston.
 
15.
Ferszt-Piłat K. (2012). Zaufanie jako fundament bezpieczeństwa we współczesnym społeczeństwie., JOMS nr 3/14/2012,ss.111-122.
 
16.
Griffin R. (2004). Podstawy zarządzania organizacjami. Wydawnictwo PWN. Warszawa.
 
17.
Gzella Z. (2000). Wykłady dla studentów. AMŁ. Łódź.
 
18.
Kirkpatrick S.A. (2004). Visionary leadership theory.[in]J.M. Burns. G.R. Goethals, & G.J. Sorenson (Eds.). Encyclopedia of Leadership. Great Barrington. MA: Sage.
 
19.
Korzybski A.(1933). Science and Sanity. The International Non-Aristotelian Library Publishing Company. Lakeville, Connecticut.
 
20.
Lendrum T.(1997). The Strategic Partnering Handbook. A Practice Guide for Managers. McGraw-Hill, Book Company.
 
21.
Listwan T. (1993). Dobór i ocena kadry menadżerskiej. Wyd. AE we Wrocławiu. Wrocław.
 
22.
Miller M. (1999). Zagrajcie mi to pięknie. Pan Tadeusz według Andrzeja Wajdy. Prószczyński Media. Warszawa.
 
23.
Penc J.( 2002). Strategie zarządzania. Placet. Warszawa.
 
24.
Szejniuk A.(2011). Tradycyjne i nowoczesne koncepcje motywacji. JOMS nr 4/11/2011, ss. 201-217.
 
25.
Wojtaszczyk K., Jakubowski W.( 2003). Podstawy nauk politycznych. Warszawa.
 
26.
Zieniewicz K.(1999). Współczesne koncepcje i metody zarządzania. PWN. Warszawa.
 
Journals System - logo
Scroll to top