PL EN
Wydawnictwo
WSGE
Wyższa Szkoła Gospodarki
Euroregionalnej
im. Alcide De Gasperi
ROZDZIAŁ KSIĄŻKI (259-270)
Nauczyciel wobec kapitału wspólnoty
 
Więcej
Ukryj
1
Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach
 
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
Celem niniejszego szkicu jest wprowadzenie w zagadnienie wspólnoty jako środowiska wychowawczego, będącego jednocześnie istotnym czynnikiem warunkującym pracę pedagogiczną nauczyciela, jego wysiłki wychowawcze podejmowane zarówno w szkole, jak i w środowisku życia uczniów. Zwłaszcza na etapie edukacji wczesnoszkolnej, gdy partnerem są dzieci o jeszcze nie ukształtowanej osobowości, nauczyciel staje wobec ważnego zadania rozpoznania środowiska wychowawczego rodziny, sąsiedztwa, społeczności lokalnej, gdyż w niej rozpoczął się proces kształtowania habitusu, który będzie wyznaczał między innymi dalsze etapy rozwoju i kariery szkolnej ucznia. W analizie sygnalizowanego problemu przyjmuję sprawozdawczo-rekonstrukcyjną perspektywę metodologiczną , ale także określam „wspólnotę” w znaczeniu projektującym. Podstawowe pytanie brzmi: „Jakie walory, jaki potencjał tkwi we wspólnocie?” Jeśli bowiem posiada ona jakiś potencjał lub kapitał, to naturalną koleją rzeczy jest jego oddziaływanie na habitus uczniów – ich język i inne kompetencje, co warunkuje następnie przebieg edukacji szkolnej. Kapitał wspólnoty może poza tym stanowić – jak pisał Aleksander Kamiński – swoisty „filtr” zatrzymujący negatywne, z punktu widzenia rozwoju i wychowania, wpływy
 
REFERENCJE (17)
1.
J. Piekarski, Warunki uczestnictwa społecznego – pytanie o perspektywę pedagogiki społecznej, [w:] Pedagogika społeczna w Polsce po 1989, Katowice 2007.
 
2.
J. Górniewicz, Kategorie pedagogiczne, Olsztyn 1997, s. 7.
 
3.
E. Marynowicz-Hetka, Pedagogika społeczna, t. I, Warszawa 2006, s. 67. 4.
 
4.
A. Olubiński, Pedagog jako animator przeobrażeń społecznych, s. 75, [w:] Absolwent pedagogiki dziś, Warszawa 2006.
 
5.
J. Modrzewski, Socjalizacja i uczestnictwo społeczne, Poznań 2004.
 
6.
W. Sroczyński, Kapitał ludzki a siły społeczne, „Zarządzanie i Edukacja” 2008, nr 59/60.
 
7.
J. Offer, Socjologia opieki społecznej: o właściwym zaklasyfikowaniu pracy socjalnej, [w:] M. Davis (red.), Socjologia pracy socjalnej, Warszawa 1996, s. 92 i nast.
 
8.
R. M. MacIver, C. H. Page, Society, London 1961.
 
9.
Mikołajewska, Zjawisko wspólnoty (wybór tekstów), New Haven, CT, USA 1999.
 
10.
P. Starosta, Poza Metropolią. Wiejskie i małomiasteczkowe zbiorowości lokalne a wzory porządku makrospołecznego, Łódź 1995, s. 31.
 
11.
M. Szczepański, Przestrzeń i miejskie zbiorowości lokalne. Szkic z socjologii życia codziennego, [w:] Bogdan Jałowiecki, Kazimierz Z. Sowa, P. Dutkiewicz (red.), Społeczności lokalne. Teraźniejszość i przyszłość, Warszawa 1989, s. 178.
 
12.
M. Castells, Społeczeństwo sieci, Warszawa 2008, s. 364.
 
13.
J. Szacki, Historia myśli socjologicznej, Warszawa 1981, s. 637.
 
14.
G. A. Hillery, Definitions of Community: Areas of Agrement, „Rural Sociology” 1965, vol 20.
 
15.
R. Frankenberg, Communities In Britain, Penguin, London 1966, s. 293.
 
16.
P. H. Mann, An Approach to Urban Socialogy, London 1961, s. 113.
 
17.
J. Tischner, Myślenie według wartości, Kraków 1982.
 
Journals System - logo
Scroll to top