PL EN
Wydawnictwo
WSGE
Wyższa Szkoła Gospodarki
Euroregionalnej
im. Alcide De Gasperi
ROZDZIAŁ KSIĄŻKI (71-118)
Ochrona dzieci i młodzieży przed negatywnym wpływem mediów audiowizualnych w świetle dokumentów Unii Europejskiej. Wprowadzenie do analizy prawnej
 
Więcej
Ukryj
 
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
Artykuł o ochronie dzieci i młodzieży przed negatywnym wpływem mediów audiowizualnych w świetle dokumentów Unii Europejskiej jest wprowadzeniem do analizy prawnej przedmiotu. Obejmuje najważniejsze akty prawne i inne dokumenty z okresu 1989 – 2012. Składa się z czterech części. W pierwszej zarysowano problematykę zmieniającego się środowiska mediów audiowizualnych, w kontekście nauk o komunikowaniu społecznym i złożonych uwarunkowań, jakim podlega ono w erze cywilizacji informacyjnej. W drugiej omówiono główne unormowania dotyczące tej kwestii w ujęciu dyrektywy o telewizji bez granic (89/552/EEC, 97/36/ EC) oraz zielonej księgi COM (96) 483 i dwóch rekomendacji 98/560/EC, 2006/952/EC, obejmujących tematykę ochrony małoletnich w środowisku mediów audiowizualnych i usług on-line. Dokumenty te odnoszą się do tradycyjnego rozpowszechniania telewizyjnego, ale też inicjują postanowienia dotyczące nowopowstającej, konwergentnej przestrzeni; wprowadzają podstawowe standardy prawne i zalecenia, kreujące powstanie na poziomie krajowym systemów, obejmujących regulacje prawne, środki alternatywne (samoregulacje/ ko-regulacje) oraz inne metody (klasyfikacje programów, czy techniki blokujące dostęp do niepożądanych treści). W punkcie trzecim omówiono tematykę z perspektywy aktualnie obowiązujących dyrektyw o audiowizualnych usługach medialnych 2007/65/EC, 2010/13/EU oraz raporty z ich implementacji i wdrożeniu wyżej wymienionych rekomendacji z roku 2011 i 2012; zwrócono zwłaszcza uwagę na zmianę zakresu audiowizualnych usług medialnych i stosowanie odmiennych reżimów względem rozpowszechniania telewizyjnego i nielinearnego. W punkcie czwartym zawarto wnioski i rekomendacje co do dalszych rozwiązań oraz wskazano podmioty zobowiązane do realizacji polityki UE w tym zakresie (tj. państwa członkowskie, przemysł audiowizualny, organizacje pozarządowe, rodzice, nauczyciele). Przedmiotowo poruszono następujące zagadnienia: 1) definicję i klasyfikację zawartości usług pod kątem jej szkodliwości dla prawidłowego rozwoju małoletnich; uwzględniono treści nielegalne oraz różnie kategoryzowane legalne, ale dopuszczalne wyłącznie dla osób dorosłych z uwagi na ich nieodpowiedniość dla dzieci i młodzieży (np. zakazane dla rozpowszechniania telewizyjnego pornografia lub przemoc); 2) prawne i alternatywne metody ograniczania małoletnim dostępu do w/w w postaci systemów klasyfikujących treści, lub wiek, czas ochronny, lub techniczne filtry i blokady; 3) problematykę edukacji medialnej i znaczenie kompetencji w tym obszarze dla właściwego funkcjonowania, zwłaszcza małoletnich we współczesnym społeczeństwie informacyjnym. W punkcie trzecim omówiono tematykę z perspektywy aktualnie obowiązujących dyrektyw o audiowizualnych usługach medialnych 2007/65/EC, 2010/13/EU oraz raporty z ich implementacji i wdrożeniu wyżej wymienionych rekomendacji z roku 2011 i 2012; zwrócono zwłaszcza uwagę na zmianę zakresu audiowizualnych usług medialnych i stosowanie odmien1 Katedra Prawa i Administracji, Wydział Bezpieczeństnych reżimów względem rozpowszechniania telewizyjnego i nielinearnego. W punkcie czwartym zawarto wnioski i rekomendacje co do dalszych rozwiązań oraz wskazano podmioty zobowiązane do realizacji polityki UE w tym zakresie (tj. państwa członkowskie, przemysł audiowizualny, organizacje pozarządowe, rodzice, nauczyciele). Przedmiotowo poruszono następujące zagadnienia: 1) definicję i klasyfikację zawartości usług pod kątem jej szkodliwości dla prawidłowego rozwoju małoletnich; uwzględniono treści nielegalne oraz różnie kategoryzowane legalne, ale dopuszczalne wyłącznie dla osób dorosłych z uwagi na ich nieodpowiedniość dla dzieci i młodzieży (np. zakazane dla rozpowszechniania telewizyjnego pornografia lub przemoc); 2) prawne i alternatywne metody ograniczania małoletnim dostępu do w/w w postaci systemów klasyfikujących treści, lub wiek, czas ochronny, lub techniczne filtry i blokady; 3) problematykę edukacji medialnej i znaczenie kompetencji w tym obszarze dla właściwego funkcjonowania, zwłaszcza małoletnich we współczesnym społeczeństwie informacyjnym.
 
REFERENCJE (44)
1.
Badźmirowska – Masłowska K., Ochrona dzieci i młodzieży w systemie mediów audiowizualnych w Polsce z perspektywy rozwiązań europejskich, Archiwum Kryminologii, XXIX – XXX, 2007 – 2008.
 
2.
Bauman Z., Globalizacja, PiW, Warszawa 2000.
 
3.
Bolter J.D., Człowiek Turinga. Kultura Zachodu w erze komputera, PiW, Warszawa 1991.
 
4.
Borkowska M., Murawska – Najmiec E., Stępka P., Woźniak A., Organizacje międzynarodowe i wybrane państwa europejskie wobec edukacji medialnej, Analiza Biura KRRiT 2/2010, Warszawa 2010.
 
5.
Braun-Gałkowska M.: Media a odbiorca, http://www.wychowawca.pl/ miesięcznik /11_107/04.html.
 
6.
Buchanan W., Internet, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1999.
 
7.
Castells M., The Rise of the Network Society, Oxford: Blackwell, 1996.
 
8.
Chałubińska – Jentkiewicz K., Media audiowizualne. Konflikt regulacyjny w dobie cyfryzacji, Wolters Kluwer, Warszawa 2011.
 
9.
Cooley C., Social Organization: A Study of the Larger Mind. New York 1909.
 
10.
Cyfrowa Przyszłość. Edukacja medialna i informacyjna w Polsce– raport otwarcia, Fundacja Nowoczesna Polska na rzecz Narodowego Instytutu Audiowizualnego, Warszawa 2012.
 
11.
van Dijk J., Społeczne aspekty nowych mediów. Analiza społeczeństwa sieci. Warszawa 2010.
 
12.
Dobek-Ostrowska B., Podstawy komunikowania społecznego, Astrum, Wrocław 1999.
 
13.
European Broadcasting Union 15.4.2011, Principles for Internet Connected and Hybrid Television,http://www.ebu.ch/CMSimages/en... for Internet Connected and Hybrid Television in Europe_tcm6-71718.pdf.
 
14.
Feilitzen C., The New media Landscape and its Consequences for Children and Young People, EU Expert Seminar “Children and Young People in the New media Landscape, Stockholm, 12 –13th February 2001.
 
15.
Gerbner G., Gross L., Morgan M., Signiorelli N., Shanahan J., Growing up with Television; Cultivation Processes, [in]: Media Effects. Advances in Theory and research, Bryant J., Zillmann D. (eds), Lawramce Erlbaum Associates, Mahvah (New Jersey), 2002.
 
16.
Goban – Klas T., Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu, PWN, Warszawa 2005.
 
17.
Goban – Klas T., Sienkiewicz P., Społeczeństwo informacyjne: Szanse, zagrożenia, wyzwania, Wydawnictwo Fundacji Postepu Telekomunikacji, Kraków 1999.
 
18.
Groebel J., Media Violence in Cross-Cultural Pespective: A Global Study on Childrens Behaviour and some Educational Implications, [in]: Handbook of Children and the Media, Singer D.G., Singer H.L. (eds), Sage Publications, Thousand Oaks (California), 2001.
 
19.
Gunter B., Rowlands I., Nicholas D., The Google Generation: Are ICT Innovations Changing Information Seeking Behaviour? London 2009.
 
20.
Handbook ofchildren and media, D. G Singer i J. L. Singer (ed.), Thousand Oaks, London, Delhi: Sage Publications, Inc., 2001.
 
21.
Kirwil L., Ochrona małoletnich odbiorców mediów elektronicznych przed treściami zagrażającymi ich rozwojowi – skuteczność aktualnego stanu prawnego, w tym rzeczywista rola stosowanych oznaczeń audycji”, referat na seminarium zorganizowanym przez Przewodniczącego KRRiT Jana Dworaka w dniu 29 czerwca 2011 Warszawa, 29 czerwca 2011.
 
22.
Kirwil L., Potencjalne zagrożenia socjalizacji dzieci i młodzieży przez telewizję, [w]: Czego obawiają się ludzie? Współczesne zagrożenia społeczne – diagnoza i przeciwdziałanie.
 
23.
Klich J., Globalizacja (red.), Wydawnictwo Profesjonalnej Szkoły Biznesu, Kraków 2001.
 
24.
Kłoskowska A., Socjologia kultury, PWN, Warszawa 1983.
 
25.
Kołodzieczyk W., Stępka P., „Stare” i „nowe media”. Dyrektywa „O audiowizualnych usługach medialnych” jako próba odpowiedzi na wyzwania rynkowe i technologiczne, Studia Medioznawcze, 1 (32)/2008.
 
26.
Krzysztofek K., Status mediów cyfrowych: stare i nowe paradygmaty, Global Media Journal-Polish Edition, 1/2006.
 
27.
Libiszowska – Żółtkowska M., WUW Warszawa, 2007.
 
28.
McLuhan M., Understanding Media: The Extensions of Man, New York McGraw Hill, 964.
 
29.
Masuda Y., The Information Society, as Post Industrial Society, Institute for the Information Society, Tokyo, 1980.
 
30.
Mrozowski M. (red), Media masowe. Władza rozrywka i biznes, Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa 2001.
 
31.
McQuail D., Teoria komunikowania masowego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007.
 
32.
Mik C., Media masowe w europejskim prawie wspólnotowym, TNOiK, Toruń 1999.
 
33.
Murawska – Najmiec E., Informacja na temat działań społeczności międzynarodowej na rzecz objęcia Internetu systemem prawa przy jednoczesnej ochronie swobody wypowiedzi i informacji, Analiza Biura KRRiT nr 7/2005, Warszawa 2005.
 
34.
Murawska - Najmiec E., Systemy ochrony małoletnich w programach telewizyjnych i radiowych w wybranych krajach europejskich - Francja, Belgia, Niemcy, Wielka Brytania, Węgry, Holandia i Szwecja, Analiza Biura KRRiT nr 3/2011, Warszawa 2011.
 
35.
Murawska- Najmiec E., Popa P., Telewizja mobilna: stan obecny i wyzwania na przyszłość, Analiza Biura KRRiT, 3/2007, Warszawa 2007.
 
36.
Palzer C., Co-regulation of the Media in Europe: European Provisions for the Establishment of Co – Regulation Frameworks, “IRIS plus”, Legal Observations of The European Audiovisual Observatory, June 2002.
 
37.
Palzer C., Horizontal Rating of Audiovisual Content in Europe. An Alternbative to Multi-level Classification? “IRIS plus”, Legal Observations of the European Audiovisual Observatory, October 2003.
 
38.
Pfeifer C., Windzio M., Kleimann M., Media, zło i społeczeństwo. Wykorzystanie mediów i ich wpływ na postrzeganie przestępczości i postawy wobec polityki karnej, „Archiwum Kryminologii”, t. XXVIII.
 
39.
Poklewski – Kozieł K., Czy środki masowego przekazu mogą wywierać wpływ na postawy agresywne młodzieży? „Studia Iuridica” t 19/1992.
 
40.
Robertson R., Globalization: Social Theory and Global Culture, Sage Publications, London 2000.
 
41.
Schneider H. J., Zysk z przestępstwa. Środki masowego przekazu a zjawiska kryminalne, PWN, Warszawa 1992.
 
42.
Stępka P., Rola organów regulacyjnych w systemach współregulacyjnych, Analiza Biura KRRiT nr 6/2010, Warszawa 2010.
 
43.
Stępka P., Kołodziejczyk W., Mechanizmy samo- i współ-regulacyjne w obszarze mediów, Analiza Biura KRRiT nr 14/2006, Warszawa 2006.
 
44.
The alphabet soup of television program ratings, B. S. Greenberg L. Rampoldi-Hnilo i D. Mastro (ed.), Creskill, NJ:Haumpton Press 2000.