PL EN
Wydawnictwo
WSGE
Wyższa Szkoła Gospodarki
Euroregionalnej
im. Alcide De Gasperi
ROZDZIAŁ KSIĄŻKI (29-44)
Prawa człowieka wobec nowych technik zabijania – wojna robotów
 
Więcej
Ukryj
1
Wyższa Szkoła Gospodarki Euroregionalnej w Józefowie
 
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
Postęp techniczny i technologiczny wywiera coraz większy wpływ na zmiany w technikach zarządzania i dowodzenia, zwłaszcza w wojsku. Elektronika i proces robotyzacji (drony czy bezzałogowe statki powietrzne) sprawiają, że proces decyzyjny (dowódczy) w wojsku i innych instytucjach porządkowych staje się systemem, w którym człowiek jest tylko jednym z elementów. Coraz trudniej jest też zidentyfikować osobę odpowiedzialną za podjęcie całokształtu danej decyzji. Zmienia się również technika prowadzenia operacji wojskowych. Modne i najczęściej stosowane we współczesnych operacjach zbrojnych jest przeprowadzanie selektywnej eliminacji obiektów wroga, w tym ludzi. Nierzadko dochodzi jednak do pomyłek, w konsekwencji czego ginie ludność cywilna. Tutaj również zachodzą zmiany w działaniach terrorystów. Dehumanizacja procesu decyzyjnego w czasie operacji wojskowych prowadzi do istotnych zmian w systemie odpowiedzialności za negatywne skutki działań operacyjnych. Obecnie odpowiedzialność ponosi państwo, które jednak może się od niej uwolnić, gdy wykaże że działania były podejmowane ze względu na potrzebę ochrony swoich obywateli czy bezpieczeństwa ogólnoświatowego.
 
REFERENCJE (15)
1.
Antczak A. (2011). Unia Europejska. Bezpieczeństwo-strategiainteresy, WSGE, Józefów. ISBN 978-83-62753-05-5.
 
2.
Austen A. (2010). Efektywność przywództwa w organizacji publicznej, Organizacja i Zarządzanie. Kwartalnik Naukowy Politechniki Śląskiej, nr 4(12), s. 25-42. ISSN 1899-6116.
 
3.
Bezzałogowy statek powietrzny, [w:] Wikipedia, [dostęp: 2015-09-07]. Burraq – te drony to prawdziwe maszyny śmierci, Online: http://facet.wp.pl/kat,69514,t... [dostęp: 2015].
 
4.
Chodak P. (2014). Wymiana informacji w ramach Systemu Informacyjnego Schengen oraz Wizowego Systemu Informacyjnego gwarancją bezpieczeństwa strefy Schengen, [w:] M. Sitek, I. Niedziółka, A. Ukleja (red.), Wymiary ochrony informacji i polityki bezpieczeństwa. Państwo-prawo-społeczeństwo, WSGE, Józefów, s. 151-166. ISBN 978-83-62753-44-4.
 
5.
Ciborowski L. (2010). Zarządzanie i dowodzenie w organizacjach zhierarchizowanych, Organizacja i Zarządzanie. Kwartalnik Naukowy Politechniki Śląskiej, nr 4(12), s. 79-96. ISSN 1899-6116.
 
6.
Clarke C. (2002). The Collected Stories, Gollancz Science Fiction, London. ISBN 1857983238.
 
7.
Hodas M., Human rights in postmodern situation, [w:] B. Sitek i inni (red.), Wykorzystywanie człowieka w XX i XXI wieku, Olsztyn 2012, s. 13-24.
 
8.
Kołodziński E. (red.), Modelowanie w inżynierii bezpieczeństwa, WAT, Warszawa 2015. ISBN 978-83-7938-059-6.
 
9.
Kręcikij J., Wołejszo J. (red.) (2007). Podstawy dowodzenia, AON, Warszawa. ISBN 978-83-7523-000-0.
 
10.
Misiuk A. (2013). Instytucjonalny system bezpieczeństwa wewnętrznego, Difin, Warszawa. ISBN 978-83-7641-991-6.
 
11.
Pokruszyński W. (2011). Filozoficzne aspekty bezpieczeństwa. WSGE. Józefów. ISBN 978-83-62753-13-0.
 
12.
Winogrodzki G. (2012). Informacja jako narzędzie – wybrane aspekty historyczne, Journal of Modern Science nr 1/12, s. 279-303. ISSN 1734-2031.
 
13.
Wrzosek M. (2010). Wiedza w zarządzaniu organizacją wojskową, Organizacja i Zarządzanie. Kwartalnik Naukowy Politechniki Śląskiej, nr 4(12), s. 99-110. ISSN 1899-6116.
 
14.
Zawadzki M., Kogo zabijają amerykańskie drony? Wyborcza.pl, z 17.03.2015. tekst Online: http://wyborcza.pl/1,75477,175... [dostęp: 2015-09-07].
 
15.
Zgorzelski A. (1980), Fantastyka. Utopia. Science fiction. PWN, Warszawa. ISBN 83-01-01558-6.