Starzenie się społeczeństw oraz związany z nim wzrost znaczenia różnorodności wiekowej stawiają przed współczesnymi organizacjami nowe wyzwania związane z przeciwdziałaniem stereotypizacji i wykluczeniu osób starszych. Jednym z istotnych problemów pozostaje ageizm, przejawiający się w utrwalonych przekonaniach i postawach wobec starości. Celem artykułu jest przedstawienie możliwości behawioralnego kształtowania postaw wobec starości z wykorzystaniem edukacji doświadczeniowej oraz wskazanie znaczenia tego typu działań dla budowania środowisk sprzyjających inkluzji wiekowej. W artykule zaprezentowano autorski program warsztatów „Zrozumieć starość”, skierowany do uczniów szkół ponadpodstawowych, wykorzystujący symulator doznań geriatrycznych. Omówiono założenia warsztatów, ich strukturę oraz mechanizmy oddziaływania prowadzące do zmiany postaw uczestników. Szczególną uwagę poświęcono roli bezpośredniego doświadczenia ograniczeń związanych z procesem starzenia się, które sprzyja rozwojowi empatii, refleksji oraz lepszemu rozumieniu potrzeb osób starszych. Analiza wskazuje, że doświadczenie symulowane może stanowić skuteczne narzędzie redukcji stereotypów dotyczących starości oraz wzmacniania postaw opartych na szacunku i solidarności międzypokoleniowej. Wnioski płynące z przeprowadzonych rozważań pozwalają uznać edukację doświadczeniową za wartościowy instrument oddziaływań behawioralnych, który może znaleźć zastosowanie nie tylko w edukacji formalnej, lecz również w działaniach szkoleniowych realizowanych w organizacjach dążących do budowania kultury inkluzywnej i otwartej na różnorodność wiekową.